X
تبلیغات
رایتل
شنبه 28 مرداد‌ماه سال 1385
توسط: سحر

بهت

چشمانم نیمکره ای را دور می زنند تا ببینند در مغزم چه می گذرد...

             خیره می مانند و سیاهی می روند...

                                                       نمی دانم چه دیده اند!

جمعه 27 مرداد‌ماه سال 1385
توسط: سحر

مزاحم!

باز هم صدای بیگانه ای می آید، یاد پشه ی دیشب می افتم...
گوش هایم را می گیرم و نجواهای تو را مهمان می شوم!
یکشنبه 8 مرداد‌ماه سال 1385
توسط: سحر

کجاییم!؟

این جا حتی پاها هم بی صدایند...بارها مقابلم بودی و ندانستم، چند باری هم سایه ات را شناختم و آخرین بار خودم را هم نشنیدم که با تو به کدامین سو رفت!

شنبه 7 مرداد‌ماه سال 1385
توسط: سحر

دوست داشتنی بود...

یوسف یوسف پشندی هم رفت! کِی!؟ ۴ خرداد ۸۵!!
چقدر دلم گرفت، از رفتنش، از بی سروصدا رفتنش...
روحش شاد، یادش گرامی!

(هر چی گشتم نتونستم حتی یک عکس هم روی نت ازشون پیدا کنم...)

چهارشنبه 4 مرداد‌ماه سال 1385
توسط: سحر

حضور

 

من بودم و خدا بود و کوه...
         صدای بوق پیکان لعنتی همه مون رو پروند!

 

*     *     *

اولین نقطه ی نورانی آسمان،
                    تو عاشق ترین ستاره ای!

دوشنبه 2 مرداد‌ماه سال 1385
توسط: سحر

انتظار

دلم بدجوری هوای دستت را کرده؛

               لحظه شماری می کنم،

                                   برای آن زمان که

                                             حقت را کف ش بگذارم....

یکشنبه 1 مرداد‌ماه سال 1385
توسط: سحر

آدمیت!؟

از همان روزی که دست حضرت قابیل
گشت آلوده به خون حضرت هابیل،
از همان روزی که فرزندانِ «آدم»،
زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید؛
آدمیت مرد!
گرچه آدم زنده بود .
از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند،
از همان روزی که با شلاق و خون دیوار چین را ساختند،
آدمیت مرده بود
بعد، دنیا هِی پر از آدم شد و این آسیاب،
گشت و گشت،
قرن ها از مرگ « آدم » هم گذشت.
ای دریغ،
آدمیت بر نگشت!
قرن ِ ما
روزگار مرگ انسانیت است
سینه دنیا ز خوبی ها تهی ست
صحبت از آزادگی، پاکی، مروّت، ابلهی ست!
.....

فریدون مشیری